Goeienavond beste lezer, Meer mensen laten zich op latere leeftijd testen op autisme. Vaak hebben ze altijd het gevoel gehad dat ze anders waren. Niet zelden is de diagnose van zoon of dochter de aanleiding om naar zichzelf te kijken. “Toen ik ze over mijn dochter hoorde praten, dacht ik: zijn jullie over mij bezig?”, vertelt Maarten Genbrugge in een gesprek met collega Veerle Beel. Drie jaar later liet ook hij zich testen en werden de vermoedens bevestigd: “Ik voelde me zo blij en licht dat ik naar huis zou zijn gevlogen als ik vleugels had gehad.” Dat klinkt misschien raar, maar het is de rode draad door al de getuigenissen die we dit weekend brengen, mensen vinden het confronterend, maar ze zijn bovenal opgelucht als ze de diagnose horen. Autisme is op zich geen beperking vinden ze, alvast niet in de beslotenheid van hun eigen huis. “Maar als je buitenkomt, wordt het er wel vaak een.” De 32-jarige Tilly De Rechter verwoordt het zo: “Men legt de verantwoordelijkheid bij het individu, dat sterker moet worden en meer zijn best moet doen. Terwijl het de samenleving is die iedereen hoort in te sluiten.” Fijn weekend. |