Goeienavond beste lezer,

Als u de woorden cultuur, patrimonium en beleving in een zin leest, denk dan niet dat het over Art Brussels of Open Monumentendag gaat. De kans is groot dat het over frieten gaat.

De frietcultuur in Vlaanderen is springlevend, de frietkotbeleving is intens. De Julientjes, Dirkskes en Pascallekes vliegen ons om de oren. Een beetje influencer brengt zijn eigen vleesje op de markt. Hoe vettiger hoe prettiger. De frituristen kunnen dus niet klagen. Zelfs niet over de prijs van de patatten.

Al dreigt stilaan de overkill, schrijft collega Klaas Maenhout in een onderhoudend stuk. "De frietcultuur moet gewoon de frietcultuur kunnen blijven. Gene fake, gene marketing. Gewoon een plek waar iedereen welkom is.” Zeg dat de baas der frituristen het gezegd heeft.

Onze waardigheid als mens hangt af van betaald werk, klinkt het gangbare politieke dogma. Harold Polis stelt echter vast dat we ons leven in stilte op een andere manier proberen te organiseren, met meer ruimte voor betekenis, zorg en waardering.