Goeienavond beste lezer,

Het begon begin september. Toen vertelde Bart De Wever in een podcast over Elio di Rupo: “Het is iemand die me heeft gevormd. Op persoonlijk vlak apprecieer ik hem echt. C’est vraiment un seigneur”. Dat zei hij dus over een voormalige voorzitter van de PS, de partij die voor hem symbool staat voor zowat alles wat er in dit land fout loopt.

Gisteren dreigde De Wever er dan weer mee om de kerncentrales te nationaliseren. Dat is nochtans een maatregel die je eerder zou verwachten van een communistisch regime. Mocht de PS dat doen, dan zou de kritiek van de N-VA zo oorverdovend zijn, dat het halve parlement er tinnitus van kreeg.

En vandaag gaat Bart De Wever niet naar de viering van het honderdjarige bestaan van Voka, de Vlaamse werkgeversorganisatie waarvan hij ooit zei dat ze zijn échte werkgever is. Maar terwijl zij vieren, roept hij zijn kernkabinet samen.

Wat is er aan de hand met Bart De Wever en moeten we ons zorgen maken over zijn mentale gezondheid?

Marc Reynebeau