De zomer is halverwege en ik heb te veel gezien. Te veel cocktails in te veel kleuren, te veel brandende bossen, te veel behaarde ruggen op te volle stranden. Zwetende blokken kaas op afgeschuurde tuintafels, gulzig gedronken bier dat over kinnen druipt, mijn moeder die kotst in haar bloemenperk. Ik heb te veel gezien en ik voel afgunst, en omdat ik wil weten voor wie, zoek ik op welke dieren een zomerslaap houden. Er lopen foto’s binnen, van een koppel dat naar het noorden is gereisd, van de goddelijke natuur ginds, van een koppel dat in eerste klasse naar een ander continent vloog, van de zetels die volledig plat kunnen, en ik denk aan ons vage plan om morgen in onze twintig jaar oude Renault die minder kostte dan een televisie, naar Blankenberge te rijden. We zullen een uur reizen en ik zal mijn ogen sluiten, en ik zal denken aan wijngaardslakken, aan woestijnkikkers en aan Afrikaanse longvissen.